گمشده

بامزه نیست؟!

حس گم شدن داشتم.

اومدم اینجا یه چیزی بنویسم که خالی شم دیدم شده post404

حتا پستمم Not found عه :)

نمیدونم از چی بگم.

انقدر ذهنم بهم ریخته شده اخیرن که نمیدونم چطوری مرتبش کنم.

زندگیمو رنگی کرده بود واقعن.

دوستش داشتم وقتی که بود.

وابسته شده بودم بهش. میدونستم اینو.

ولی دیگه مشکلی با وابستگی نداشتم.

ضعف نمیدیدم وابستگیو.

به نظرم اوکی بود که وابسته بشم به کسی/چیزی.

پذیرفته بودم که جزئی از زندگیه، نه نشونه ضعف و قوی نبودن.

همه به دوست نیاز دارن. به کسی که بتونن بهش تکیه کنند.

ولی اعتماد نمیتونستم بکنم.

هنوزم نمیتونم.

این همه داستان داریم.

۴ تا از lable های موضوع همین وبلاگ واسه توعه :)
هیچ آدم دیگهای انقدر تو زندگیم نبوده.

انقدر تاثیر نذاشته.

انقدر...

چه مرگته خب آخه؟

مگه فاکینگ دوست نبودیم؟ :(

چرا اینطوری میکنی هی؟

چرا انقدر سمی شدم که حتا نمیتونم دوستامو نگه دارم؟

یا تویی که سمی ای؟

نمیدونم. خسته ام.