Centered?

چقدر حس عجیبی بهم میده بلاگم رو خوندن

انگار تو این دو سال اخیر تبدیل شده به چاهی که توش فریادهام رو میزنم.

وقتی زندگی سخت میشد اذیت میشد غیرقابل تحمل میشد میومدم و فریاد میزدم و خالی میشدم.

یکم ترسناکه این حجم ابراز احساسات خودمو دیدن.

تو زندگی عادیم خیلی کم این احساسات منفی رو نشون میدم

خشم عصبانیت ناراحتی و درد چیزایین که خیلی وقتا تعدیل میکنم.

ولی اینجا خام خام، in the flesh همه احساساتم هست.

عجیبه. نه؟

حس خوبی میده ولی وقتی میخونم نوشته هامو و میبینم دیگه اذیتم نمیکنن

دیگه همون فکرا تو ذهنم نیستن

این که میبینم با اینکه دو سال خون به جیگر شدم

ولی گذشتم

تموم شد

دیگه اذیتم نمیکنه

خوشحال کننده ست که «بدترین تجربه احساسی زندگیم» فقط دو سال طول کشید.

خوشحال کننده ست که از پسش بر اومدم و آدم بهتری شدم.

بهم امید ادامه دادن میده.