I don't fucking need this shit again

اشتباه کردم.

نمیتونم جلوی صداهای داخل سرم رو بگیرم.

چشام تار میبینن.

تمرکزم وجود خارجی نداره.

اشتباهه. همش اشتباهه.

آره شاید حسهای قشنگی باشه.

ولی معنیش ضعفه. حساس شدنه.

آسیب پذیریه.

و آسیب میبینی.

قطعن میبینی.

شاید یه چیز خیلی خوب و طلایی داشته باشی، ولی همونقدر هم شکننده تره.

ممکنه خیلی بالا بری ولی سقوط هی ترسناک تر و بدتر میشه.

نه. نه.

ریسک کردن همین یه ذره آرامش به امید واهی لحظههای طلایی که هر لحظه فرو میریزن خریته.

هنوز هیچی نشده اینطوری سقوط کردم.

اگه بالاتر برم چقدر سقوط میکنم؟

نه. نه. نه.

نمیارزه.

نه.

حداقل نه الان.

نمیتونم ریسک کنم این یه ذره آرامشمو.

تنها چیزیه که دارم.

و با چنگ و دندون به دستش آوردم.

نه.